داستان عقاب

عمرعقاب ازهمه پرندگان نوع خود درازتر است.

عقاب می تواند تا 70 سال زندگی کند ولی برای اینکه به این سن برسد باید تصمیم دشواری بگیرد.

زمانی که عقاب به 40 سالگی می رسد چنگالهای بلند و انعطاف پذیرش دیگر  نمی توانند طعمه را گرفته و نگاه دارند.نوک بلند وتیزش خمیده وکنده می شود. شهبالهای کهن سالش بر اثر کلفت شدن پرها به    سینه اش می چسبند و پرواز برای عقاب دشوار می گردد.

در این هنگام عقاب تنها دو گزینه در پیش روی دارد یا باید بمیرد و یا آنکه فرایند دردناکی را که صدوپنجاه روز طول می کشد پذیرا گردد.

برای گذرانیدن این فرایند عقاب باید به نوک کوهی که در آنجا آشیانه دارد پرواز کند درآنجا عقاب نوکش را آنقدر به سنگ می کوبد تا نوکش از جای کنده شود پس از کنده شدن نوکش عقاب باید صبر کند تا نوک تازه ای در  جای نوک کهنه رشد کند سپس باید چنگالهایش را از جای بر کند زمانی که   به جای چنگالهای کنده شده چنگالهای تازه ای در آیند آن وقت عقاب شروع   به کندن همه پرهای قدیمی اش     می کند.

سرانجام پس از پنج ماه عقاب پرواز را که تولد دوباره نام دارد آغاز کرده و30 سال دیگر زندگی می کند.

چرا این دگرگونیها ضروری است؟

بیشتر وقتها برای بقا ما باید فرایند دگرگونی را آغاز کنیم گاهی وقتها باید از خاطرات قدیمی عادتهای کهنه و سنتهای گذشته رها شویم. تنها زمانی که از سنگینی بارهای گذشته آزاد شویم می توانیم از فرصتهای زمان حال بهرمند  گردیم.                            

  با تشكر از دوست خوبم  "داریوش شاکری" و سركار خانم م مقدم